Zgodnie z artykułem 27d Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od 1 stycznia 2004 roku podatnik - osoba fizyczna może w zeznaniu rocznym (PIT-36 lub PIT-37) pomniejszyć kwotę należnego podatku o kwotę przekazaną na rzecz organizacji pożytku publicznego, do wysokości odpowiadającej 1% należnego podatku, pod warunkiem, że kwotę tę podatnik wpłaci na konto organizacji pożytku publicznego w danym okresie podatkowym do momentu złożenia zeznania, nie później jednak niż do ostatniego dnia składania w/w zeznania w danym roku kalendarzowym.
Jest to nowe rozwiązanie, nie znane do tej pory ani podatnikom, ani organizacjom społecznym w Polsce. Idea ta na grunt polski została przeniesiona bezpośrednio z Węgier, gdzie odpis 1% funkcjonuje od 1996 roku. Przykład węgierski był zresztą inspiracją dla innych krajów Europy Środkowej: Słowacji, Rumunii, czy Litwy (w tym przypadku jest to nawet 2% podatku). Mechanizmy stosowane na Węgrzech i w Polsce są jednak różne. Na Węgrzech podatnik w zeznaniu rocznym wskazuje, na rzecz jakiej organizacji urząd skarbowy ma przekazać jeden procent podatku.
Rozwiązanie wprowadzone w Polsce polega pokrótce na tym, że podatnik, który chce skorzystać z odpisu 1% musi najpierw wpłacić pieniądze na rzecz organizacji pożytku publicznego, a następnie odliczyć z tej wpłaty kwotę nie większą niż odpowiednik 1% podatku należnego. Wpłata musi zostać dokonana wyłącznie na rzecz organizacji pożytku publicznego i potwierdzona stosownym dokumentem (przelew bankowy lub pocztowy). Pierwszym rokiem, za który podatnicy mogli w Polsce odpisać 1% był rok 2003.
Tak więc podatnik dzięki temu mechanizmowi może świadomie zadecydować na jakie konkretne cele chce przeznaczyć 1% swojego podatku należnego państwu. Jedyne ograniczenie w tym zakresie, to konieczność przekazania środków wyłącznie organizacjom pożytku publicznego, a więc takim, które spełniają określone warunki, a przede wszystkim realizują zadania pożytku publicznego.
